Prof. Dr. İnci Yıldız ve Kanserli Çocuklara Umut Vakfı
1980'li yıllarda bir cerrahın çaresizliği ve tedaviyi bırakmak isteyen bir ailenin dramı, genç bir doktorun kalbinde bir kıvılcım yaktı. Günümüzde Türkiye'nin önde gelen kanserli çocuklara yardım vakfının kurucusudur.
Yıldız'ın Yolculuğu
Prof. Dr. İnci Yıldız, uzun yıllar Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nde Pediatrik Onkoloji ve Hematoloji Bilim Dalı başkanı olarak görev yaptı. Geçirdiği zor bir hastalık süreci, hastalarının mücadelesini derinden anlamasına yardımcı oldu. Yıldız, gördüğü ihtiyacı gidermek için harekete geçti.
Kanserli Çocuklara Umut Vakfı
Yıldız, diğer hekimler, aileler ve hayırseverlerle birlikte 2000 yılında Kanserli Çocuklara Umut Vakfı'nı (KAÇUV) kurdu. Vakfın amacı, kanserli çocukların tedavisinin sürekliliğini, psikolojik desteğini ve yaşam kalitesini iyileştirmektir.
Etki
KAÇUV, Türkiye genelinde 41 servise destek sağlayarak kanserli çocukların ve ailelerinin hayatlarında önemli bir fark yarattı. Vakıf, yaşam kalitesini artıran Aile Evleri, sosyalleşme faaliyetleri ve eğitimler gibi kapsamlı bir destek sistemi sunmaktadır. Vakfın çalışmaları sayesinde çocukların tedavileri aksamamakta, aileler ise çocuklarının sağlığına odaklanabilmektedir.
Zorluklar ve Başarılar
KAÇUV, yol boyunca zorluklarla karşılaşsa da, insanlık ve yardımseverlik sayesinde ayakta kalmayı başardı. Vakıf, maaş ödeyemediği günlerden büyük bir büyümeye ve başarıya ulaştı. Yıldız, Türk halkının yardımseverliğini övüyor ve bu desteğin vakfın hedeflerine ulaşmasını sağladığını belirtiyor.
Projeler ve Gelecek Planları
KAÇUV, gelecekte de kanserli çocuklara ve ailelerine destek olmaya kararlıdır. Hedefleri;
- Aile Evlerinin sayısını artırmak
- Eğitim ve destek programlarını genişletmek
- Araştırma ve tedavi yöntemlerinin gelişimine katkıda bulunmak
- Çocukluk çağı kanserleri konusunda farkındalık yaratmak
Nesim Soysal'ın Hikayesi
Cerrahpaşa Aile Evi'nde kalan Nesim Soysal, KAÇUV'un hayatlarını nasıl değiştirdiğine dair dokunaklı bir örnektir. Soysal, çocuğunun tedavisi için köyünden ayrılmak zorunda kalmış ve Aile Evi'nde yaşamları boyunca aradıkları desteği bulmuştur.
