Portsmouth Üniversitesi’nden kozmolog Daniel Whalen ve ekibi, erken evren koşullarında gerçekleşen iki yıldız patlamasını simüle ettiler. Simülasyon sonuçları, evrenin oluşumundan sadece 100 milyon yıl sonra suyun oluşumu için gerekli şartların zaten var olduğunu gösteriyor.
Günümüz yıldızlarının çekirdeklerinde bol miktarda oksijen bulunuyor. Ancak, evrenin ilk yıldızları neredeyse tamamen hidrojen ve helyumdan oluşuyordu. Bu ilk yıldızlar oldukça sıcak ve kısa ömürlü oldukları için izlerini bulmak zor. Fakat James Webb Uzay Teleskobu (JWST), bu yıldızlara dair ilk doğrudan kanıtları sunmaya başlıyor olabilir.
Araştırma ekibi, Güneş’ten 13 kat ve 200 kat daha büyük iki yıldızın patlamasını, bir süpernova şeklinde, modelledi. Bu patlamalar, oksijen oluşumu için gereken sıcaklık ve basıncı sağladı. Patlamaların ardından, 1.630 ışık yılına kadar uzanan gaz bulutları hızla soğuyarak moleküler hidrojen (H₂) oluşumuna yol açtı.
Soğuyan gazlar, özellikle süpernova kalıntılarının yoğun bölgelerinde hareket ederken, oksijen atomları hidrojen atomlarıyla çarpışarak su moleküllerini oluşturdu. Araştırmacılar, bu yoğun bölgelerin ilerleyen süreçte ağır elementlerce zengin yeni yıldızların ve gezegenlerin oluşumuna zemin hazırladığını düşünüyor. Bu da, su barındırabilecek gezegenlerin evrenin sanılandan çok daha erken dönemlerinde ortaya çıkmış olabileceği anlamına geliyor.
Ekip, aynı bölgede birden fazla yıldızın doğup patlamasının su oluşum sürecini hızlandırabileceğini ifade ediyor. Ancak gaz yoğunluğunun düşük olduğu bölgelerde, süpernova patlamaları oluşan suyu yok edebiliyor. Yoğun bulut çekirdeklerinde ise toz parçacıkları, su moleküllerini zararlı radyasyondan koruyarak hayatta kalmalarını sağlıyor.
Bu hesaplamalara dayanarak, erken galaksilerde üretilen su miktarının, Samanyolu galaksimizdeki su miktarından yalnızca 10 kat daha az olabileceği tahmin ediliyor. Bu da yaşamın temel yapı taşlarından biri olan suyun, evrenin ilk dönemlerinden itibaren bol miktarda bulunmuş olabileceğine işaret ediyor.
