Siirt'te 2 yıl önce meme kanserine yakalanan Hilal Kaya Torun (31), İstanbul'da 18 kür kemoterapi ve 30 seans radyoterapi aldı. Kemoterapi sürecinde saçları dökülen Torun, bu süreçte kendisine destek olmak için saçını kazıyan eşi Yasin Torun'un yardımıyla kanseri yendi
Siirt'te yaşayan çocuk gelişimi öğretmeni Hilal Kaya Torun, göğsünde fark ettiği kitlede yapılan biyopsi sonucu 8 Şubat 2024'te Siirt Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde, 3'üncü evre triple negatif (hızlı ilerleme potansiyeli ve sınırlı tedavi seçenekleri nedeniyle özel bir dikkat gerektiren bir kanser türü) ve agresif seyirli meme kanseri tanısı aldı.
Torun, 8 yıllık eşi devlet memuru Yasin Torun'un desteğiyle İstanbul'da tedavi sürecine başlayarak 18 kür kemoterapi aldı, 2 taraflı mastektomi (meme dokusunun çıkarılması) ameliyatı oldu ve 30 seans radyoterapi aldı. Hilal Torun'un eşi Yasin Torun kemoterapi sürecinin ilk günlerinde saçları dökülen eşine destek için kendi saçını kazıdı. Çift, bu zor süreci birlikte göğüslerken, Yasin Torun'un bu desteği eşinin tedavi sürecinde en büyük moral kaynaklarından biri oldu. 27 Aralık 2025'te tedaviden tam yanıt alarak, kanseri yenen Hilal Kaya Torun, sosyal medya hesabından 'Biz kanserden korkmalıyken, kanser bizden korktu galiba' paylaşımıyla kanseri yendiğini duyurdu. Eşiyle beraber saçlarını kazıdıkları anları da paylaşan Hilal Kaya Torun'un bu paylaşımı 1 milyon 900 bin kullanıcı tarafından izlendi.
"KENDİMİ YENİDEN İNŞA ETMEYİ ÖĞRENDİM"
4 Şubat Dünya Kanser Günü’nde konuşan Hilal Kaya Torun, göğsünde bir kitle hissettiğini ve doktorların önce bunu yağ bezesi olarak değerlendirdiğini ve eşi Yasin Torun'un talebiyle yapılan biyopsi sonucunda kanser olduğunu öğrendiğini belirterek, "Böyle bir şey yaşayacağımı bilmediğim için o gün biyopsiye giderken en güzel kıyafetlerimi giydim. Çünkü ben 'Polyannacılık' oynamayı çok seven biriyim. Tetkikler sonucunda, '3'üncü evre triple negatif ve yayılım hızı yüzde 95' denildi. Bu tür, kanserin en agresif ve kötü olanı. İlk anda, 'Nasıl yani, ben daha 29 yaşındayım, çok küçüğüm, ben ölürsem eşim ne yapacak' diye düşündüğümü hatırlıyorum. Doktorlar yayılmış olacağını düşündü ama hiçbir yerimde yoktu, sadece göğsümde vardı. Hiçbir şekilde hiçbir yerime yayılmadığını görünce doktorlarım da şaşırdı açıkçası. Sevinçten doktorun sandalyesini alıp 'Sana söz yine baharlar gelecek' şarkısını söylemeye başlamıştım. Vakit kaybetmeden ileride anne olmak istediğim için yumurtalıklarımı dondurduk. Ardından kemoterapiye başladım. 7 ayım çok zorlu geçti. Psikolojik olarak çok düştüm, bu süreçte de anneannemin evine yerleşmek istedim. Eşim de refakatçi izni ve ücretsiz izin aldı, birlikte oraya yerleştik. Bahçesi vardı, kendi odam vardı. Eşimle birlikte oradaydık. Sürekli bahçede zaman geçirdim. Köpeğim, kedim vardı. Çim ektim, çiçek ektim. Araba lastiklerini boyadım, dekorlar yaptım. Allah'a sığındım. Sonra kemoterapi bitti ve ameliyat dediler. 2 göğsümü aldırmak zorunda kaldım. Annem ve eşim ne kadar yanımda olsa da acıları ben hissediyordum. Bu süreçte yıpratan insanlar da oldu; hastalığımla, görünüşümle dalga geçenler oldu ama ben kendimi yeniden inşa etmeyi öğrendim. Onlara inat dimdik kalktığımı düşünüyorum. Başarabildiğimi düşünüyorum. Hatta daha önceki hayatıma bakarsam bunu yaşadıktan sonra daha cesur biri olduğumu düşünüyorum" dedi.








