Babası ve kardeşiyle birlikte balıkçılık yapan reis Mustafa Baran, şunları söyledi:
"O gece çıktık. Bir hafta önce de aynı bölgeden 350 kasa kadar kefal tutmuştuk. Radarda balığı görünce ağı attık ve toplama başladık. Yaklaşık 2 bin kasa balık vardı. Ancak yarısı kadarının gamit olduğunu gördük. Belki yarısı yasal sınırın üzerindeydi ama balığın ince olduğunu görünce kıyamadık. Çünkü o yavrular, 8-10 kat daha büyüyebiliyorlar. Onları salmamak birçok insanın ekmeğiyle oynamak ve kendi ayağımıza sıkmak olurdu. O nedenle balıkları tekrar denize saldık. Çok fazla balık vardı ama tereddüt edecek bir durum yoktu. O balıkları alamazdık, günah."
Dededen toruna balıkçılıkla uğraştıklarına vurgu yapan Baran, sözlerini şöyle sürdürdü:
"Yıllardır bu meslekten karnımızı doyurduk, bu meslekten büyüdük. Daha önce de bocilik (ağın en son daraldığı küçük yer) yaptık. Orada 50-60 yunus yavrusu kalmıştı. Ancak yanlarında diğer balıklarda vardı. Balıkçılığın da iyi gitmediği bir sezondu. Ona rağmen onları da saldık. Doğaya zarar vermemek çok önemli. O gün orada yaklaşık 2 bin kasa balık vardı. Ancak büyüdüklerinde belki 10 bin kasa balık olacak. Tutmak o kadar günah ki. Diğer insanların da hakkını yemiş olursun. Masraflarımız oldukça ağır. Tahmini olarak belki 500-600 bin lira gibi bir zararımız vardı. Ancak hiçbir önemi yok. Önemli olan doğa, ülkemiz ve denizlerimiz. Küçüğü salacağız ki büyüğü gelsin."