Görünüşü domatesi andırsa da tadı turunçgil ekşiliği ile tropikal meyve tatlılığını bir araya getiren bu meyve, Kolombiya ve Ekvador pazarlarında adeta kapışılıyor. Yumuşak kahverengi tüylerle kaplı tenis topu büyüklüğündeki naranjilla, bölgenin “yerel hazinesi” olarak görülüyor.
NARANJILLA NEDİR?
İnternette sıklıkla hurma ile karıştırılsa da naranjilla aslında patlıcangiller familyasına ait bir tür. Domatesin yakın akrabası olan bu meyve yalnızca And Dağları’nda yetişiyor. Güney Amerika dışında taze naranjilla bulmak neredeyse imkânsız. Bu nedenle hem yöre halkı hem de turistler tarafından özel bir ürün olarak değerlendiriliyor.
NASIL BİR TADA SAHİP?
Lulo, dünyanın başka hiçbir meyvesine benzemeyen bir aromayla tanımlanıyor. Meyvenin içi parlak yeşil ve oldukça sulu. Tadına ilişkin en sık yapılan tarif ise şöyle: “Limon ve ananas aroması karışımı” Ekşi, tatlı ve hafif buruk tonların aynı anda hissedilmesi, naranjillayı unutulmaz bir lezzete dönüştürüyor.
Bu nedenle bölgedeki pazarları gezen turistler, çoğunlukla meyve suyunu deneyip ardından taze meyveyi yanlarına almak istiyor.
NEDEN ÜLKE DIŞINA ÇIKARILAMIYOR?
Naranjillanın taze halde ihracı iki temel nedenle yasaklanmış durumda.
Birincisi, meyve aşırı narin. Kabuğu çok ince olduğu için en küçük darbede bile iç kısmı eziliyor ve hızla bozuluyor. Bu nedenle meyveler olgunlaşmadan toplanıyor ancak buna rağmen taşınma sürecinde kolayca ziyan oluyor.
İkinci ve daha önemli neden ise karantina kuralları. Zararlı ve hastalık taşıma riski nedeniyle birçok taze meyve gibi naranjilla da sınır ötesi taşımaya kapalı. Ülkeler tarımsal güvenliği korumak için bu meyvenin çıkışına izin vermiyor.
Bu sebeple turistler yalnızca pastörize meyve suyu ya da dondurulmuş posa gibi işlenmiş ürünleri satın alabiliyor. Ancak uzmanlara göre bu ürünlerin tadı taze meyvenin yerini tutmuyor.
TURİSTLERİN GÖZDESİ AMA SADECE YERİNDE TADILABİLİYOR
Naranjillanın tüm aromasıyla deneyimlenebilmesi için Kolombiya veya Ekvador’un yüksek bölgelerine gitmek şart. Bu yüzden meyve, Güney Amerika seyahatlerinin unutulmaz bir parçası haline geliyor. Egzotik meyve severler için lulo, adeta altın değerinde bir lezzet. Ancak eve götürülmesi yasak olduğu için bu eşsiz tat, yalnızca yetiştiği topraklarda deneyimlenebiliyor.
