45 dakika parıltı 45 dakika panik!

Ne var ki ikinci yarı, bu planın kağıt üzerinde kalabileceğini de acı şekilde hatırlattı. İlk 45’te rakip kaleye yaklaşamayan Karagümrük, 59’da bulduğu golle hem skoru hem de oyunun psikolojisini çevirdi. O andan sonra Fenerbahçe’nin zihni dağıldı. Sanki karşıda ligin dibine demir atmış bir takım değil de zirve adayı vardı. Baskı altında topu birinci ve ikinci bölgede saklama becerisi kaybolunca yarı alan giderek daraldı. 80’de yenen gol VAR’dan ofsayt gerekçesiyle iptal edilince tribünler derin bir oh çekti ama mesaj açıktı; oyunun ritmi tamamen ev sahibinin elinden çıkmıştı. 90. dakikada ise Fenerbahçe öyle bir pozisyonu harcadı ki... Polonya Milli Takımı formasıyla kornerden gol bulabilen Szymanski, bu kez ceza sahasında öylesine müsait bir fırsatı heba etti ki tribünlerin sabrı taştı, protestolar yükseldi.

Bir maçın iki yarısı bu kadar siyah-beyaz olur mu, olur; ama şampiyonluk yürüyüşü bu kadar zikzak kaldırmaz. Fenerbahçe’nin sorunu sadece skor koruma değil, oyun yönetimi ve zihinsel dayanıklılık. İlk yarının planlı baskısı ve üçüncü bölgeye kalabalık girişleri ikinci yarıda yerini panik, mesafe ve tempo kaybına bıraktı. Bu kadar dramatik iniş-çıkışlarla ne Stuttgart randevusunda, ne Gaziantep deplasmanında, ne de Beşiktaş karşısında istenen sonucu alma ihtimali çok düşük. Tedesco’nun önünde çözmesi gereken asıl denklem, 45 dakikalık değil 90 dakikalık bir kimlik. Milli ara takıma olumlu yansır diye umutlar vardı fakat Sarı-lacivertliler o testi şimdilik geçemedi. Şimdi mesele, bu alarmı bir an önce bir plana dönüştürmek çünkü bu lig 45 dakikalık oyunla değil anların doğru yönetildiği yerde kazanılıyor. Fenerbahçe bugün ucuz yırttı...